Πόσος χρόνος χρειάζεται για να μείνει έγκυος;

Πόσος χρόνος χρειάζεται για να μείνει έγκυος; Μεταξύ των ζευγαριών χωρίς γνωστά προβλήματα γονιμότητας που προσπαθούν να συλλάβουν μέσω τακτικής, μη προστατευμένης σεξουαλικής επαφής, περίπου το 80 έως 85 τοις εκατό επιτυγχάνουν εγκυμοσύνη εντός ενός έτους, με την πλειοψηφία να συλλαμβάνει εντός των πρώτων έξι μηνών (Επιτροπή Πρακτικής της Αμερικανικής Εταιρείας Αναπαραγωγικής Ιατρικής, 2017). Αυτά τα στοιχεία αντιπροσωπεύουν μέσους όρους και τα χρονοδιαγράμματα των ατόμων ποικίλλουν σημαντικά βάσει διαφόρων αναγνωρίσιμων παραγόντων. καθοδήγηση γονιμότητας

Η μηνιαία πιθανότητα σύλληψης για ένα υγιές ζευγάρι κάτω των 35 ετών που έχει τακτική σεξουαλική επαφή κατά τη διάρκεια του γόνιμου παραθύρου εκτιμάται σε περίπου 20 έως 25 τοις εκατό ανά κύκλο. Αυτή η πιθανότητα αυξάνεται κατά τη διάρκεια των διαδοχικών μηνών αντί να παραμένει σταθερή, γεγονός που εξηγεί γιατί το σωρευτικό ποσοστό εγκυμοσύνης αυξάνεται απότομα μέσα στους πρώτους μήνες πριν η καμπύλη ισοπεδωθεί κάπως για όσες δεν έχουν ακόμη συλλάβει.

Η ηλικία των γυναικών έχει μια σημαντική, καλά τεκμηριωμένη επίδραση τόσο στην πιθανότητα σύλληψης σε μηνιαία βάση όσο και στον συνολικό χρόνο έως την εγκυμοσύνη. Η γονιμότητα αρχίζει να μειώνεται σταδιακά στις αρχές της δεκαετίας των τριάντα, με μια πιο έντονη μείωση μετά την ηλικία των 35 ετών, η οποία σχετίζεται τόσο με τη μείωση της ποσότητας όσο και της ποιότητας των ωαρίων. Μια γυναίκα στα τέλη της δεκαετίας των τριάντα μπορεί να χρειαστεί πολύ περισσότερο χρόνο για να συλλάβει από μια γυναίκα στις αρχές της δεκαετίας των είκοσι, ακόμη και αν δεν έχει διαγνωστεί κάποια πάθηση γονιμότητας. Η ηλικία των ανδρών επηρεάζει επίσης τη γονιμότητα, αν και η μείωση τείνει να είναι πιο σταδιακή και ξεκινά κάπως αργότερα από το γυναικείο πρότυπο, γενικά καθιστώντας την πιο αισθητή μετά την ηλικία των 40 ή 45 ετών. Οδηγίες ACOG για την ηλικία και τη γονιμότητα

Τα ζευγάρια που έχουν σεξουαλική επαφή δύο έως τρεις φορές την εβδομάδα καθ' όλη τη διάρκεια του κύκλου, χωρίς να παρακολουθούν συγκεκριμένα την ωορρηξία, γενικά επιτυγχάνουν εγκυμοσύνη σε παρόμοιο χρονικό διάστημα με εκείνα που παρακολουθούν προσεκτικά την ωορρηξία, καθώς αυτή η συχνότητα καλύπτει φυσικά το γόνιμο παράθυρο στις περισσότερες περιπτώσεις. Τα ζευγάρια με λιγότερο συχνές σεξουαλικές επαφές, είτε λόγω περιορισμών προγραμματισμού είτε άλλων παραγόντων, μπορεί να χρειαστούν περισσότερο χρόνο απλώς και μόνο λόγω μειωμένων πιθανοτήτων σεξουαλικής επαφής που συμπίπτουν με το γόνιμο παράθυρο σε οποιονδήποτε δεδομένο κύκλο.

Το σωματικό βάρος και στα δύο άκρα, σημαντικά λιποβαρές ή σημαντικά υπέρβαρο, μπορεί να επηρεάσει την κανονικότητα της ωορρηξίας και, με τη σειρά του, να παρατείνει τον χρόνο που απαιτείται για τη σύλληψη. Το κάπνισμα έχει συσχετιστεί με μειωμένη γονιμότητα σε πολλαπλές μελέτες και γενικά συνιστάται να μην χρησιμοποιείται σε όσες προσπαθούν ενεργά να συλλάβουν. Υποκείμενες παθήσεις όπως το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών, η ενδομητρίωση ή τα ινομυώματα της μήτρας μπορούν επίσης να παρατείνουν το χρονοδιάγραμμα, μερικές φορές σημαντικά, ανάλογα με τη σοβαρότητα.

Οι τυπικές ιατρικές οδηγίες συνιστούν την αναζήτηση αξιολόγησης μετά από δώδεκα μήνες τακτικής, απροστάτευτης σεξουαλικής επαφής χωρίς σύλληψη για γυναίκες κάτω των 35 ετών και μετά από έξι μήνες για γυναίκες 35 ετών και άνω, δεδομένης της πιο χρονικά ευαίσθητης φύσης της μείωσης της γονιμότητας μετά από αυτήν την ηλικία (Επιτροπή Πρακτικής της Αμερικανικής Εταιρείας Αναπαραγωγικής Ιατρικής, 2013). Οδηγίες αξιολόγησης γονιμότητας ASRM Τα ζευγάρια με γνωστούς παράγοντες κινδύνου, όπως ακανόνιστους κύκλους, ιστορικό πυελικής λοίμωξης ή προηγούμενη θεραπεία γονιμότητας, μπορούν εύλογα να ζητήσουν αξιολόγηση νωρίτερα από ό,τι υποδεικνύουν αυτά τα γενικά χρονοδιαγράμματα.

Μια σημαντική πλειοψηφία ζευγαριών χωρίς γνωστά προβλήματα γονιμότητας συλλαμβάνει εντός των πρώτων έξι μηνών, με τα σωρευτικά ποσοστά να συνεχίζουν να αυξάνονται και μετά τους δώδεκα μήνες.

Ναι. Η γυναικεία γονιμότητα μειώνεται σταδιακά ξεκινώντας από τις αρχές της δεκαετίας των τριάντα και πιο αισθητά μετά τα 35, παρατείνοντας τον μέσο χρόνο έως την εγκυμοσύνη ακόμη και χωρίς κάποια συγκεκριμένη διαγνωσμένη πάθηση.

Η αξιολόγηση συνιστάται γενικά μετά από δώδεκα μήνες προσπαθειών για γυναίκες κάτω των 35 ετών και μετά από έξι μήνες για γυναίκες 35 ετών και άνω, δεδομένης της μεγαλύτερης χρονικής ευαισθησίας που συνεπάγεται αυτή η ηλικία.

Ο χρόνος έως την εγκυμοσύνη ποικίλλει σημαντικά. Η ηλικία, η ωορρηξία, η υγεία του σπέρματος, η κατάσταση της υγείας και ο χρόνος μπορούν να διαδραματίσουν κάποιο ρόλο.