เมื่อใดควรขอความช่วยเหลือหากคุณไม่ตั้งครรภ์

แนวทางการรักษามาตรฐานทางคลินิกแนะนำให้ปรึกษาผู้เชี่ยวชาญด้านภาวะมีบุตรยาก

การประเมินผลหลังจากการมีเพศสัมพันธ์ปกติโดยไม่ใช้ถุงยางอนามัยเป็นเวลาสิบสองเดือน

การตั้งครรภ์สำหรับผู้หญิงอายุต่ำกว่า 35 ปี และหลังจากหกเดือนสำหรับผู้หญิงอายุ 35 ปีขึ้นไป

สะท้อนให้เห็นถึงลักษณะที่ภาวะเจริญพันธุ์ลดลงอย่างรวดเร็วหลังจากอายุนี้

เกณฑ์ (คณะกรรมการปฏิบัติงานของสมาคมอเมริกันเพื่อการสืบพันธุ์)

(แพทยศาสตร์, 2013) ตารางเวลาเหล่านี้เป็นเพียงแนวทางทั่วไป ไม่ใช่กำหนดเวลาตายตัว

กฎระเบียบและสถานการณ์บางอย่างอาจจำเป็นต้องมีการประเมินก่อนกำหนด

ปัจจัยที่ควรได้รับการประเมินก่อนกำหนด

ประจำเดือนมาไม่สม่ำเสมอหรือไม่มาเลย บ่งชี้ว่ามีประจำเดือนมาไม่บ่อยหรือไม่มาเลย

การตกไข่ เป็นเหตุผลที่ควรเข้ารับการตรวจประเมินก่อนช่วงเวลาปกติ

ระยะเวลาดังกล่าวผ่านไปแล้ว เนื่องจากปัญหาพื้นฐานสามารถระบุได้และมักแก้ไขได้

โดยไม่คำนึงถึงระยะเวลาที่คู่รักพยายามมีลูก ประวัติเกี่ยวกับกระดูกเชิงกราน

โรคอักเสบ โรคเยื่อบุโพรงมดลูกเจริญผิดที่ หรือการผ่าตัดบริเวณอุ้งเชิงกรานมาก่อน ก็เป็นเหตุผลที่ควรพิจารณาเช่นกัน

การประเมินก่อนหน้านี้ เนื่องจากมีความเป็นไปได้ที่สภาวะเหล่านี้จะส่งผลกระทบต่อ

ท่อนำไข่หรือสภาพแวดล้อมในมดลูก สำหรับคู่ครองฝ่ายชาย ประวัติที่ทราบมาก่อน

การบาดเจ็บที่อัณฑะ การเคยได้รับการรักษาด้วยเคมีบำบัด หรือการวินิจฉัยโรคที่มีผลต่ออสุจิมาก่อน

ในทำนองเดียวกัน การผลิตก็สนับสนุนให้ขอรับการประเมินโดยเร็วที่สุด แทนที่จะรอจนหมดเวลา

ไทม์ไลน์มาตรฐานฉบับเต็ม คู่รักที่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งกำลังเข้าใกล้หรือผ่านพ้นช่วงเวลาดังกล่าวไปแล้ว

โดยทั่วไปแล้ว ผู้ที่มีอายุ 40 ปีขึ้นไปมักได้รับการสนับสนุนให้เข้ารับการประเมินตั้งแต่เนิ่นๆ เนื่องจากอายุที่มากขึ้น

อายุมีผลต่อภาวะเจริญพันธุ์อย่างชัดเจนในระยะนี้

การประเมินภาวะเจริญพันธุ์เบื้องต้นประกอบด้วยอะไรบ้าง

การประเมินเบื้องต้นโดยทั่วไปจะรวมถึงประวัติโดยละเอียด

ครอบคลุมถึงความสม่ำเสมอของรอบเดือน ความถี่และช่วงเวลาในการมีเพศสัมพันธ์ และเรื่องอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง

ประวัติทางการแพทย์ของทั้งคู่ การตรวจเลือดเพื่อประเมินระดับฮอร์โมน

รวมถึงข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับปริมาณสำรองรังไข่ ซึ่งช่วยในการประเมินด้านรังไข่ของ...

ภาวะเจริญพันธุ์การวิเคราะห์น้ำอสุจิ ซึ่งประเมินจำนวน การเคลื่อนไหว และรูปร่างของอสุจิ

บทความนี้กล่าวถึงด้านเพศชาย เนื่องจากปัจจัยของเพศชายมีส่วน contributing ประมาณ 40 ถึง 50%

เปอร์เซ็นต์ของปัญหาการมีบุตรยากในคู่รัก ซึ่งเป็นสัดส่วนที่มักถูกมองข้าม

เมื่อเทียบกับการมุ่งเน้นในอดีตที่เฉพาะเรื่องภาวะเจริญพันธุ์ของผู้หญิงเท่านั้น การถ่ายภาพ เช่น

การตรวจโพรงมดลูกและท่อนำไข่ด้วยรังสี (hysterosalpingogram) ซึ่งเป็นการประเมินว่าท่อนำไข่เปิดอยู่หรือไม่ หรือ...

การตรวจอัลตราซาวนด์บริเวณอุ้งเชิงกราน ซึ่งสามารถระบุปัญหาโครงสร้างต่างๆ เช่น เนื้องอกมดลูก หรือ

ซีสต์รังไข่ อาจตรวจพบได้ขึ้นอยู่กับผลการซักประวัติเบื้องต้น

การจัดการกับแง่มุมทางอารมณ์ควบคู่ไปกับการประเมินทางการแพทย์

ภาวะมีบุตรยากส่งผลกระทบทางอารมณ์อย่างมาก ซึ่งเป็นที่ทราบกันดีอยู่แล้ว

และงานวิจัยพบว่าอัตราการเกิดความวิตกกังวลและภาวะซึมเศร้าในกลุ่มผู้ที่ประสบปัญหาเหล่านี้

ภาวะเจริญพันธุ์ความท้าทายที่เทียบได้กับความท้าทายที่พบในบุคคลที่กำลังเผชิญกับปัญหาร้ายแรง

โรคเรื้อรัง (Domar et al., 1993) การแสวงหาการสนับสนุน ไม่ว่าจะผ่านทางใดก็ตาม

การให้คำปรึกษาที่เน้นเฉพาะปัญหาเกี่ยวกับการมีบุตรยาก หรือผ่านการให้กำลังใจจากเพื่อนร่วมกลุ่ม

การรวมกลุ่มถือเป็นองค์ประกอบที่สมเหตุสมผลและมีคุณค่าในกระบวนการนี้ควบคู่ไปกับสิ่งอื่น ๆ

เกิดอะไรขึ้นหลังจากประเมินเบื้องต้นเสร็จสิ้น

ขั้นตอนต่อไปจะขึ้นอยู่กับผลการวิจัย โดยมีตั้งแต่การดำเนินการต่อไป

การพยายามโดยมีคำแนะนำเพิ่มเติมเกี่ยวกับจังหวะเวลา ไปจนถึงยาที่ช่วยกระตุ้นการตกไข่

การแทรกแซงที่ซับซ้อนมากขึ้น เช่น การผสมเทียมในมดลูก หรือการปฏิสนธิในหลอดทดลอง

การปฏิสนธิ เส้นทางที่เฉพาะเจาะจงนั้นขึ้นอยู่กับการประเมินเบื้องต้นเป็นอย่างมาก

ระบุ ซึ่งหมายความว่าการประเมินนั้นเป็นขั้นตอนแรกที่จำเป็น มากกว่าที่จะเป็น

สิ่งที่จะเลื่อนออกไปอย่างไม่มีกำหนด เมื่อครบตามเกณฑ์ระยะเวลามาตรฐานแล้ว

พบกัน.

ไม่ ประจำเดือนมาไม่สม่ำเสมอหรือไม่มาเลย บ่งชี้ถึงสาเหตุที่ระบุได้

ปัญหาเกี่ยวกับการตกไข่ และโดยทั่วไปแล้วควรเข้ารับการตรวจประเมินโดยเร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

ไม่ ปัจจัยจากฝ่ายชายมีส่วนสำคัญในสัดส่วนที่มากพอสมควร

ภาวะเจริญพันธุ์ความท้าทาย และการประเมินที่สมบูรณ์จะรวมถึงการประเมินทั้งสองด้าน

โดยทั่วไปแล้ว การตรวจคัดกรองคู่ครองจะรวมถึงการตรวจวิเคราะห์น้ำอสุจิด้วย

ใช่แล้ว งานวิจัยได้บันทึกระดับความวิตกกังวลและภาวะซึมเศร้าไว้แล้ว

ในกลุ่มผู้ที่มีปัญหาเรื่องการมีบุตรยาก เทียบได้กับปัญหาที่พบในกรณีร้ายแรง

โรคเรื้อรัง ทำให้การให้การสนับสนุนทางอารมณ์เป็นส่วนสำคัญที่เหมาะสมของการดูแลโดยรวม

กระบวนการ.

ภาวะเจริญพันธุ์การประเมินผลไม่จำเป็นต้องรอเวลาเต็มเสมอไป

ปี. รอบเดือนที่ไม่สม่ำเสมอและปัจจัยเสี่ยงอื่นๆ อาจเป็นเหตุผลที่ควรขอความช่วยเหลือเร็วกว่านี้