Jak pozbyć się skurczów menstruacyjnych: co naprawdę działa

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym ibuprofen i naproksen, należą do najskuteczniejszych metod leczenia skurczów menstruacyjnych, zgodnie z badaniami klinicznymi (Marjoribanks i in., 2015). Jeśli są odpowiednie dla danej kobiety, leki te zmniejszają poziom prostaglandyn – związków o działaniu hormonalnym, które odpowiadają za skurcze macicy i powodują ból.

Ibuprofen może działać najskuteczniej, gdy rozpocznie się jego stosowanie przy pierwszych oznakach krwawienia lub skurczów, zanim ból stanie się silny, ale należy go stosować wyłącznie zgodnie z zaleceniami na etykiecie produktu lub zgodnie z zaleceniami lekarza. NLPZ nie są odpowiednie dla wszystkich, dlatego osoby z problemami żołądkowymi, nerkowymi, krwawieniami, alergiami, ciążą lub przyjmowaniem leków powinny skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą przed ich zastosowaniem. Naproksen działa w podobny sposób i utrzymuje się dłużej w organizmie. Acetaminofen można również stosować w celu złagodzenia bólu, chociaż badania porównawcze wykazują zazwyczaj silniejsze działanie NLPZ w łagodzeniu bólu menstruacyjnego. Hormonalna antykoncepcja może zmniejszyć skurcze u wielu kobiet, ale ta opcja wymaga indywidualnej oceny medycznej i uwzględnia czynniki wykraczające poza samo uśmierzanie bólu.

Ogrzewanie dolnej części brzucha dało porównywalne rezultaty z ibuprofenem w co najmniej jednym badaniu randomizowanym (Akin i in., 2001). Termofor, termofor lub samoprzylepny plaster rozgrzewający rozluźniają mięśnie macicy i zwiększają przepływ krwi do tego obszaru, co wydaje się łagodzić ból poprzez mechanizm niezależny od leków.

Lekkie lub umiarkowane ćwiczenia, takie jak spacery lub joga, wykazały w kilku badaniach umiarkowane korzyści w łagodzeniu bólu miesiączkowego, potencjalnie poprzez poprawę krążenia i uwalnianie endorfin. Dowody są mniej wiarygodne niż w przypadku leków lub ciepła. Dla osób, które czują się na tyle dobrze, aby ćwiczyć i nie mają medycznych powodów do ograniczania aktywności, delikatny lub umiarkowany ruch jest zazwyczaj opcją niskiego ryzyka, ale aktywność powinna być dostosowana do objawów i indywidualnych potrzeb zdrowotnych.

Suplementy diety, takie jak magnez, kwasy tłuszczowe omega-3 i witamina B1, były badane pod kątem bólu miesiączkowego, przy czym niektóre badania wykazały niewielkie korzyści, a inne nie wykazały ich wcale. Ogólne dowody są na tyle niespójne, że należy je traktować jako leczenie drugorzędne, a nie podstawowe. Ziołowe środki lecznicze, takie jak imbir i herbata rumiankowa, pojawiają się w kilku mniejszych badaniach z obiecującymi wynikami, choć liczebność próby jest na ogół zbyt mała, aby wyciągnąć jednoznaczne wnioski.

Ból na tyle silny, że uniemożliwia normalną codzienną aktywność lub niereagujący na standardowe dawki leków dostępnych bez recepty, może wskazywać na chorobę podstawową, taką jak endometrioza lub mięśniaki macicy. Skurcze, które nasilają się stopniowo w kolejnych cyklach, zamiast utrzymywać się na stałym poziomie, również uzasadniają konsultację lekarską, a nie dalsze samodzielne leczenie.

Jeśli ibuprofen jest dla Ciebie bezpieczny, zażywanie go, gdy tylko pojawią się skurcze – lub na początku miesiączki w przypadku osób, u których skurcze pojawiają się w sposób przewidywalny – może być skuteczniejsze niż czekanie, aż ból się nasili. Postępuj zgodnie z etykietą produktu i skonsultuj się z lekarzem, jeśli nie masz pewności, czy NLPZ są dla Ciebie odpowiednie.

Przynajmniej jedno badanie kliniczne wykazało, że terapia ciepłem jest porównywalna z ibuprofenem pod względem łagodzenia bólu, co czyni ją rozsądną opcją dla osób, które wolą unikać leków lub stosować je jako uzupełnienie terapii.

Ból, który uniemożliwia wykonywanie normalnych czynności, nie ustępuje po zastosowaniu standardowych leków lub nasila się z czasem w trakcie kolejnych cykli, powinien zostać oceniony przez lekarza.

Ciepło, ruch i odpowiednie uśmierzanie bólu mogą pomóc w walce ze skurczami. Silny lub nasilający się ból wymaga konsultacji lekarskiej.